Her işi kendisinin yaptığını ve ustalığını devredeceği kimsenin olmadığını ifade eden Güneşoğlu, “1979 yılında askere gittim 81 yılında geldim. Dükkanı açtım. 81’den bu yana bu işi yapıyorum. Kendimiz ölçüyü alıyoruz. Ölçüye göre kesiyoruz, dikiyoruz. Her işi kendimiz yapıyoruz şu anda. Kurbanda ham deri alıyoruz. Onları götürüyoruz, işletiyoruz. Uşak’ta işleniyor, İzmir’de boyanıyor. Geliyor, biz burada kesiyoruz, dikiyoruz ölçüye göre. Adam şişman olmuş, zayıf olmuş hiç problem değil. Ölçüsüne göre değerlendiriyoruz, dikiyoruz onları. Bir usta olarak bir ben kaldım yetiştirdiğimiz çıraklar İzmir’e, İstanbul’a gittiler. Benden başka yapan yok. Ben kapattığım zaman dükkanı bu iş bitti yani. Arkası yok, gelen yok. Buradan İzmir’e kadar bu işi kesip ölçüye göre kesip diken yok bizden başka. Biz kapattık mı bu iş bitti gibi yani. Çırak yetişti de İzmir’e, İstanbul’a gittiler. Bizim burda kalan yok, bizden başka yapan yok. Kalmadı yani. Oğlanı yetiştirdik ama o da başka işlere heveslendi” dedi.
