
Usta sanatçı Edip Akbayram’ın cenazesine katılamayan Mahsun Kırmızıgül, kızı Lavin ile merhum sanatçının mezarını ziyaret etti.
Edip Akbayram, çoklu organ yetmezliÄŸinden dolayı 2 Mart’ta hayatını kaybetti. Usta sanatçı, Cemal ReÅŸit Rey Konser Salonu’nda düzenlenen törenden sonra TeÅŸvikiye Camii’nde son yolculuÄŸuna uÄŸurlandı. 75 yaşında hayata veda eden Akbayram, Karacaahmet Mezarlığı’nda topraÄŸa verildi. Edip Akbayram’ın cenazesine sanat dünyasından birçok isim katıldı. Törene katılamayan Mahsun Kırmızıgül ise daha önceden planlanan bir programı için yurt dışında olduÄŸunu açıklamıştı.
Cenazeye katılamadığını için üzüntüsünü dile getiren Kırmızıgül, İstanbul’a gelince sanatçının mezarını ziyaret etti.

“O, BENİM İDOLÜMDÜ”
O anları sosyal medya hesabında paylaşan Mahsun Kırmızıgül şu ifadeleri kullandı:
“İstanbul’a gelir gelmez, kızım Lavin’le birlikte ayaklarım beni doÄŸrudan Edip Akbayram’ın mezarına götürdü. YüreÄŸimde koca bir ağırlık vardı. Çiçekleri mezarının üzerine bırakırken içimde bir ÅŸeyler koptu. Çünkü ben, en sevdiÄŸim insanın, ustamın, aÄŸabeyimin cenazesine yetiÅŸememiÅŸtim. O, benim için sadece ilk dinlediÄŸim, ilk ÅŸarkısının ezberlediÄŸim sanatçı deÄŸildi. O, benim idolümdü.”

GÖZYAŞLARINI TUTAMADI
“Gözlerimi kapadım, bir anda 6-7 yaşındaki halime gittim. O yaÅŸlarda kulağıma çalınan sesi, içimde filizlenen hayranlığı hatırladım. O sesi ilk duyduÄŸum anki heyecanı, onun ÅŸarkılarıyla büyüdüğüm yıllara gittim. Edip AÄŸabey, insana deÄŸer verirdi. Onurlu, vicdanlı, merhametliydi. O, sadece büyük bir sanatçı deÄŸil, aynı zamanda çok iyi bir baba, çok iyi bir dedeydi. Bugün mezarı başında bir kez daha anladım: O, benim kalbime dokunan, hayatıma yön veren en özel insanlardan biriydi” ifadelerini kullanan Kırmızıgül gözyaÅŸlarını tutamadığını söyledi.
Kırmızıgül paylaşımını şu sözlerle tamamladı:
“Yanımda duran kızım Lavin, gözyaÅŸlarıma anlam veremedi. Küçük elleriyle elimi tuttu ve masum bir sesle sordu: ‘Baba, neden aÄŸlıyorsun? Onu çok mu seviyorsun?’ O an boÄŸazım düğümlendi. Kızıma baktım ve derin bir nefes alarak ona Edip baba ile aramdaki hikayeyi baÅŸtan sona anlattım. Kim olduÄŸunu, hayatımda nasıl bir iz bıraktığını, neden onun yokluÄŸunun içimde kocaman bir boÅŸluk olduÄŸunu söyledim. Lavin, gözlerimin içine bakarken sanki o da hissetti acımı. Gözleri dolarak bana sarıldı.
Bugün, bir kez daha anladım ki bazı insanlar ölmez. Onlar, sadece bu dünyadan göçer ama kalplerde, hatıralarda, ÅŸarkılarda, dualarda yaÅŸamaya devam eder. Edip AÄŸabey de öyle biri… Ve ben, hayatımın sonuna kadar onu böyle anmaya, eserlerini okumaya, onun adını yüreÄŸimde taşımaya devam edeceÄŸim.”










